Przejdź do treści
Najpierw gloria, później przeczołganie

Ligi w Europie Serie A

Najpierw gloria, później przeczołganie

Gdyby zestawić skład Milanu z 1. kolejki ze składem z 26. i jak na razie ostatniej, to pod tym samym szyldem zmieściłyby się dwie różne ekipy. No prawie dwie, bo 19 różnych piłkarzy. Tam w największym stopniu, ale przecież nie tylko tam, znajdziemy tych, którzy zaczynali ten sezon w glorii, a następnie przez różne perypetie zostali sprowadzeni na ziemię i przeczołgani.

(fot. Reuters)


TOMASZ LIPIŃSKI

Trzech ocalałych w czerwono-czarnych koszulkach, którym udało się przejść wąską kładką zarzuconą między sierpniem a marcem to Alessandro Romagnoli, Samu Castillejo i Hakan Calhanoglu. Gdyby nie uraz, byłby czwarty – Gianluigi Donnarumma, ale to i tak skandalicznie mało. Reszta została zepchnięta w przepaść albo wisi na krawędzi. 

Paqueta jak Piątek

Czterech z wyjściowej jedenastki, która na inaugurację dała się pokonać Udinese, nie ma już w klubie. Nielubiany przez kibiców Ricardo Rodriguez kropkę na karierze w Serie A postawił zaraz po niechlubnym laniu 0:5 w Bergamo i wyemigrował do PSV Eindhoven. Fabio Borini jest od stycznia w Hellas Werona wreszcie regularnym piłkarzem, a nie notorycznym rezerwowym. Suso chwali sobie powrót po sześciu latach do ojczyzny. Jaki jest stan ducha i formy Krzysztofa Piątka w Hercie Berlin, ciągle trudno powiedzieć. Natomiast Milan czuł się w miarę usatysfakcjonowany stosunkowo niedużym minusem powstałym w wyniku transferu Polaka do i z. Na to samo liczy w przypadku Paquety. 

Brazylijczyk, który miał być drugim Kaką, został w Mediolanie tylko ciałem, bo duchem znajduje się w zupełnie innym miejscu. Już podczas zimowego okienka transferowego dawał wyraźne oznaki zniechęcenia, a nawet desperacji związane z sytuacją w klubie. Przekonał trenera Silvio Piolego, żeby nie brał go pod uwagę przy powołaniach do kadry meczowej. W przypadku zawodnika zdrowego, normalnie trenującego, taka prośba to wyjątkowa rzadkość. Za nowym klubem rozgląda się również Mateo Musacchio. Argentyńczyka wygryzł Simon Kjaer, który – do czego to doszło – był za słaby dla Atalanty, a w Milanie od razu wskoczył do podstawowego składu. Po kontuzji kryształowego Duńczyka trener Pioli nad doświadczenie Musacchio przedłożył szlifowanie talentu wychowanka Matteo Gabii. Inny produkt tamtejszej szkółki, Davide Calabria, z czasem stał się drugim wyborem na prawej obronie. To raport z Milanu, który – o czym niedawno dokładniej pisaliśmy na łamach „PN” – znajduje się w stanie permanentnej i totalnej rewolucji. Wprawdzie gdzie indziej skala inna, ale na przestrzeni tych paru miesięcy również całkiem spore rotacje.

Nie pomogli

Z geograficznego punktu widzenia najbliżej Milanu leży Inter, więc jego weźmy na początek. Od lipca Antonio Conte zagonił wszystkich do roboty. W końcu dystans do nadrobienia był spory, a on nie po to się zatrudnił, żeby wąchać spaliny Juventusu, Napoli i kogoś tam jeszcze. Obiecywał ciężką pracę i pytał: – Pomożecie? – Nie pomogę – usłyszał od Ivana Perisicia, który z racji wieku i związanych z nim ograniczeń fizycznych w porę pojął, że nie spełni oczekiwań trenera i zmył się z pokładu. Pozostali chwycili za wiosła. O dwóch już wiadomo, że przecenili swoje siły.

O Stefano Sensim także my pisaliśmy w samych superlatywach. Trudno było nie zachwycić się tym filigranowym fantasistą niby wyprodukowanym we Włoszech, ale działającym na katalońskiej licencji. Porównania do Xaviego czy Andresa Iniesty choć na pewno na wyrost, nie wydawały się całkiem nie na miejscu. Dobra passa i prasa dość szybko się skończyły. W październiku pierwsza kontuzja, w grudniu powrót, ale w styczniu jak na dłoni było widać, że to nie ten sam zawodnik, co we wrześniu. W lutym druga kontuzja. W efekcie nie udało mu się osiągnąć nawet 50-procentowej frekwencji. Teraz zarówno on jak i klub są w kropce. On musi sobie odpowiedzieć, czy na dłuższą metę jego organizm będzie w stanie wytrzymać obciążenia narzucone przez Conte. Z kolei Inter rozważyć, czy w piłkarza skłonnego do popadania z jednej kontuzji w drugą warto zainwestować kolejnych 20 milionów euro, bo tyle będzie kosztowało definitywne wykupienie go z Sassuolo.

Kwadwo Asamoah znał metody Conte dobrze jak nikt inny w Interze. Co więcej w Juventusie nawet należał do jego ulubieńców. Był nie do zajechania i nie do zabiegania. Był taki, jakich sierżant dyrygujący z ławki lubił najbardziej: mało mówił, dużo robił i wykonywał wszystkie rozkazy. Jednak za trud i wyrzeczenia przyszło mu zapłacić. Massimo Allegri miał z niego coraz mniej pożytku w Juventusie. Ghańska maszyna okazała się tylko człowiekiem, któremu w wykonywaniu kolejnych zadań coraz bardziej przeszkadzało lewe kolano. Zmiana otoczenia w połowie 2018 roku okazała się ozdrowieńcza i w poprzednim sezonie hasał jak za najlepszych lat. O tym sezonie już tego napisać się nie da. Owszem zaczął na wysokich obrotach (6 pełnych występów w 7 pierwszych kolejkach), ale silnik mu się zatarł 29 października i od tamtego czasu stanął w zajezdni. Nie został zgłoszony do rozgrywek Ligi Europy, w jego miejsce sprowadzono i wpisano na pucharową listę Ashleya Younga, który choć starszy o trzy lata wydaje się być ulepiony z innej gliny. Za rok Asamoahowi kończy się kontrakt z Interem, ale z wiadomych względów może on nie być zainteresowany jego przedłużeniem.

Patrząc na skład Interu z inauguracji ze zdumieniem odkryjemy w nim Andreę Ranocchię, który od dłuższego czasu bardziej dba o atmosferę w szatni niż o porządek w defensywie na boisku. Jego obecność należało tłumaczyć problemami zdrowotnymi Stefana de Vrija i adaptacyjnymi Diego Godina. Jeśli Holender z wszystkim szybko się uporał, to Urugwajczyka trudno nie umieścić w pierwszym rzędzie rozczarowań. Po prostu nic nie wniósł takiego, czego w Interze wcześniej by brakowało.

Słabości trenerów

Statystyki Juventusu pokazują, że wprost nie sposób się obejść bez Samiego Khediry. Z nim w składzie 17 razy w tym sezonie: 14 zwycięstw i 3 remisy. Pewnie wielu wielbicieli Starej Damy z niedowierzaniem kręci głowami, bo Khedira do faworytów tłumów nie należy: jakiś taki archaiczny, spowalniający i generalnie bezbarwny. Jednak równocześnie to ten typ piłkarza, którego najbardziej żal, kiedy go zabraknie i przede wszystkim którego jak mało kogo cenią trenerzy. Allegri był w nim zakochany. Mawiał, że to profesor, który nie musiał szybko biegać, wykonywać nie wiadomo jakich cudów z piłką, ważne, że szybko myślał. Swoją taktyczną mądrością Niemiec kupił także Maurizio Sarriego.

Drugą, poza niskimi notowaniami u publiczności, wadą potężnego na pierwszy rzut oka pomocnika zawsze była krucha konstrukcja fizyczna. W końcu zaczęto o nim pisać, że ma jedwabne mięśnie, bo tak często się zrywały. Od grudnia zniknął z innego powodu: artroskopii kolana. Dopiero trzy miesiące później znalazł się ponownie w kadrze meczowej, ale koronawirus zatrzymał jego powrót.

Podobnie, ale mimo wszystko trochę inaczej mają się sprawy z Mattią de Sciglio. Podobnie, bo kibicom jeszcze trudniej zrozumieć tę słabość trenerów do niego. Był uważany za przybranego syna Allegriego, który widział w nim idealnego zmiennika dla Daniego Alvesa albo Joao Cancelo, albo obrońcę do specjalnych poruczeń. U Sarriego miał być dublerem Danilo, ale początkowo znalazł się nawet wyżej w hierarchii. Szybko jednak trener uznał, że ani jeden, ani drugi nie dadzą mu tego, co wycofany do defensywy Juan Cuadrado i to jest teraz pierwsza opcja. Natomiast dlatego inaczej i chyba nie tak wyrozumiale należy podchodzić do De Sciglio, bo to po pierwsze po prostu dużo słabszy piłkarz niż Khedira i nawet w formie dużo mniej daje drużynie, po drugie – akurat jemu zdrowie dopisuje i gotowością na każde wezwanie jakoś się ratuje przed wyrzuceniem.

Zemsta na Brazylijczyku

Pozostając w temacie bocznych obrońców, aż prosi się o przypomnienie o Faouzim Ghoulamie, na którego w okresie niespełna trzech lat spadło co najmniej tyle różnych problemów, co ma samogłosek w imieniu. Algierczyk po cichu rósł i rósł, podobnie zresztą jak całe Napoli pod wodzą Sarriego, aż ktoś rzucił opinię, że stał się jednym z najlepszych lewych obrońców na świecie. Mało kto z tym polemizował. Koszmar zaczął się 1 listopada 2017 roku, kiedy podczas meczu z Manchesterem City zerwał więzadło w kolanie. Pięć miesięcy później wrócił do treningów, ale na jednym z nich uszkodził chrząstkę w tym samym kolanie. W sezonie 2017-18 już nie pojawił się na boisku. W kolejnym nadal nie było jak dawniej. Trochę grał, więcej leczył się lub odpoczywał. Na początku tego sezonu na równych prawach rywalizował z Mario Ruiem, ale od 19 października tym razem problemy mięśniowe odesłały go na długie L4. W Napoli już go nie chcą, Algierczyk sprzeciwiał się wypożyczeniom do Olympique Marsylia, Lille i Newcastle.

Systematycznie z radarów znikał też Allan. Brazylijski bulterier cieszył się zaufaniem Sarriego, Ancelotti również na niego stawiał. Jego sytuacja nieodwracalnie zmieniła się po 5 listopada. W Napoli już wtedy się paliło, wyniki w Serie A rozczarowywały, drużyna przed meczem z Salzburgiem w Lidze Mistrzów przebywała na karnym zgrupowaniu, a po remisie z mistrzem Austrii miała je kontynuować. Doszło do buntu drużyny przeciw Aurelio De Laurentiisowi, a Allan miał nawet rzucić się z rękami na syna prezydenta. Na zemstę nie trzeba było długo czekać. W styczniu do klubu trafili Stanislav Lobotka i Diego Demme, a Allan po zamknięciu zimowego okienka transferowego powąchał murawę tylko dwa razy, łącznie przez 14 minut. W obozie wicemistrzów Italii można jeszcze pochylić się nad losem Aleksa Mereta, który miał systematycznie zbliżać się do Donnarummy i reprezentacji, ale w oczach Gennaro Gattuso przegrał rywalizację z Davidem Ospiną i już myśli o nowym miejscu pracy. Prawdopodobnie żałuje, że latem poprzedniego roku takiej decyzji nie podjął Kalidou Koulibaly. Czołowe kluby z Premier League chciały go za każde pieniądze, tymczasem został, od grudnia pauzuje i jego rynkowa wartość spadła na łeb, na szyję.

Stabilni

Daniel Fonseca zrobił w Romie przewrót w defensywie. Wystawił za drzwi walizki Alessandro Florenziemu, gdyby mógł, to samo by zrobił Federico Fazio i Juanowi Jesusowi. Za to przypadł mu do gustu Bruno Peres, który w styczniu, po dwóch latach, powrócił do Rzymu z wypożyczenia. Miał być tylko przelotem, tymczasem wkradł się do podstawowego składu. Na Brazylijczyka nikt specjalnie nie czekał ani nie liczył, co innego na Nicolo Zaniolo. Niedługo miną trzy miesiące od jego operacji. Najmniej zmian i zawirowań dotknęło Atalantę i Lazio. I chyba nie ma przypadku w tym, że kurs akurat tych klubów był najbardziej stabilny i obliczalny.

TEKST UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” (12/2020)

Możliwość komentowania została wyłączona.

Najnowsze wydanie tygodnika PN

Nr 45/2026

Nr 45/2026

Polska Reprezentacja Polski

Zalewski poprawił liczby przed zgrupowaniem. Czy znów zachwyci w reprezentacji?

Nicola Zalewski przystępuje do kolejnego zgrupowania reprezentacji Polski z lepszym bilansem minut i statystyk niż przed poprzednią przerwą na kadrę

Atalanta's Nicola Zalewski celebrates after scoring the 2-2 goal for his team during the Serie A soccer match between Fiorentina and Atalanta at the Artemio Franchi Stadium in Florence, north Italy - Thursady, October 29, 2026 - (Photo by Massimo Paolone/LaPresse/Sipa USA)
2026.10.29 Florencja
pilka nozna liga wloska
ACF Fiorentina - Atalanta Bergamo
Foto LaPresse/SIPA USA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

Piotr Zieliński błyszczy w Interze. Reprezentacja Polski liczy na jego formę

Piotr Zieliński imponuje formą w Interze Mediolan i pozostaje jednym z kluczowych zawodników zespołu Cristiana Chivu. Teraz pomocnik reprezentacji Polski stanie przed kolejnym wyzwaniem – biało-czerwoni zmierzą się ze Szwecją i Rumunią.

IPA90947860 - Piotr Zielinski of FC Internazionale in action during the 2026/27 Serie A Enilive soccer match between FC Internazionale and Como 1907. PUBLICATIONxNOTxINxITA Copyright: xFabrizioxCarabelli/IPAxSportx/xx IPA90947860 IPA90947860
2026.11.08 Mediolan
pilka nozna liga wloska
Inter Mediolan - Como 1907
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

Inter górą w hicie Serie A! Como było bez szans

Absolutnie pełna kontrola na San Siro! Inter Mediolan pewnie pokonał ekipę Como.

2026-01-04 FC Internazionale Milano v Bologna FC 1909 - Serie A MILANO, ITALY - JANUARY 4: Marcus Thuram of FC Internazionale Milano celebrates after scoring the team s third goal with Petar Sucic of FC Internazionale Milano, Yann Bisseck of FC Internazionale Milano, Piotr Zielinski of FC Internazionale Milano, Lautaro Martinez of FC Internazionale Milano and Manuel Akanji of FC Internazionale Milano during the Serie A match between FC Internazionale Milano and Bologna FC 1909 at Giuseppe Meazza Stadium on January 4, 2026 in Milano, Italy. Photo by Alberto Gandolfo/BSR Agency Milano Italy Content not available for redistribution in The Netherlands directly or indirectly through any third parties. Copyright: xBSRxAgencyx
2026.01.04 Mediolan
pilka nozna , liga wloska
Inter Mediolan - Bologna FC
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

Oficjalnie: Kosta Runjaić zwolniony

Potwierdziło się to, co wydawało się już pewne. Kosta Runjaić przestał pełnić obowiązki trenera Udinese.

UdineseÕs head coach Kosta Runjaic during the Serie A soccer match between Udinese and Roma at the Friuli Stadium in Udine, north east Italy - October 31, 2026. Sport - Soccer (Photo by Andrea Bressanutti/LaPresse/Sipa USA)
2026.10.31 Udine
pilka nozna liga wloska
Udinese Calcio - AS Roma
Foto LaPresse/SIPA USA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

Spalletti może odetchnąć z ulgą. Juventus pokonał Napoli

W ostatnim czasie media spekulowały, że na ławce trenerskiej Starej Damy może dojść do roszady. Wygląda jednak na to, że Luciano Spalletti może złapać głęboki oddech.

Juventus FC v SS Lazio - Serie A Kerim Alajbegovic of Juventus FC in action during the Serie A football match between Juventus FC and SS Lazio. Turin Italy Copyright: xNicolòxCampox
2026.10.18 Turyn
pilka nozna , liga wloska
Juventus Turyn - SS Lazio Rzym
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!
Czytaj więcej